Hoe leef jij?

Hoe sta jij in het leven? Ga je een stevige discussie niet uit de weg om je punt te maken?
 Ook als de afstand tot je gesprekspartner daardoor misschien juist groter wordt?
 Of lukt het je vanuit liefde je mening te geven, je respect voor de ander te behouden?

We leven nu al een jaar in coronatijd. Er komt veel op ons af en de steun voor het coronabeleid van het kabinet Rutte brokkelt af. Onvrede en polarisatie nemen steeds meer toe: het wij-zij denken viert hoogtij. Niet alleen binnen verschillende groepen in de samenleving, maar ook binnen groepen die voorheen redelijk op een lijn stonden.

Het is ook verkiezingstijd en iedereen van 18 jaar en ouder kan nu in alle vrijheid zijn stem laten horen. Dat is een groot goed in onze democratie. Veel mensen laten hun stem horen vanuit verontwaardiging over falend beleid en daar is op zich niets mis mee.
 Maar sta je - waar je iets wilt afbreken - ook klaar om op te bouwen? Niet alleen voor jezelf en je gezin, maar ook voor de ander? Voor je straat, je wijk, je dorp of stad, de schepping? En kun je daarin volharden?

We mogen onze stem laten horen. Laat het een stem zijn die bruggen bouwt.


U2: "One love, one blood, one life, you got to do what you should. One life with each other: sisters, brothers. One life, but we're not the same. We get to carry each other, carry each other."

Klik hier voor de volledige songtekst van het nummer One van U2.


Wil je reageren? Stuur dan een berichtje.
Wil je vaker een versje + korte blog lezen? Meld je dan aan voor de nieuwsbrief en ontvang een cadeautje.

13-03-2021 Deel
Dit blog is gemaakt met de Websitemachine menu